Keyf-i Mekan'ımda sırada kemanım var; 3 aydır birlikteyiz kendisiyle. Henüz kulağa hoş gelen nağmeleri çalmaya başlayamasam da, kemanımı çok seviyorum.
Bende birden başladı keman çalma hevesi. Keman sesine oldum olası büyük bir zaafım vardır.Fakat çalmayı açıkçası hiç düşünmemiştim.
Sevgili eşim ud kursuna başlayınca bana: "Sen de bir enstrüman çalmayı düşünmez misin?" dediğinde, "Neden olmasın ki!" dedim ve tercihim hiç düşünmeden keman oldu. Bir hevesle kemanımı aldık ve ben kursa başladım. Pazar günleri, bir saatimi keman kursunda geçiriyorum. Gerçekten zor bir enstrüman ama ben çalışıp başaracağıma inanıyorum.
Eşimle birlikte enstrümanlarımızı iyice çalar duruma geldiğimiz de, evimize gelen konuklarımıza "fasıl ziyafeti" vermenin hayalini kuruyoruz. Tabii ki bunun için daha çoook çalışmamız gerek:)Sizce de güzel olmaz mı? Konuklarımız evimize gelmiş, yemekler yenmiş, çaylar-kahveler içilmiş, eşim udunu, ben kemanımı almışım. Konuklarımızda şarkılara eşlik etmiş; "Hatırla Sevgili"den başlayıp, "Ada Sahilleri"nden devam etmişiz...Hayali bile güzel.
Yazarken bile heyecanlandım. Bu heyecanımı da sizlerle paylaşmak istedim. Sevgilerimle...
